Vijgen

Vijgen Adobe Stock

Vijgen

Vijgen zijn zoet en min- of meerdere mate sappig. Ze zijn het perfecte fruit voor desserts en vormen in combinatie met rauwe ham een ideaal licht voorgerecht.

In oude tijden waren gedroogde paarse vijgen een bron van energie voor pelgrims en soldaten in de gebieden rondom de Middellandse Zee. Dat is niet verrassend, want ze zitten boordevol koolhydraten (calorieën!), mineralen en vitaminen. Tegenwoordig komen de vruchten van de Ficus carica, een verwant van de moerbeiboom, vooral uit Turkije, Griekenland, Spanje, Frankrijk, het Midden-Oosten, Californië en Zuid-Afrika.

Niet alle vijgen zijn gelijk en hun verschillende smaken kunnen vaak worden herkend aan hun kleur:
Groene vijgen hebben een dikke, groenig witte schil. Ze zijn zacht en hebben geen uitgesproken smaak.
Paarse vijgen hebben een dikke, zachte schil en zijn klein, peervormig en zeer sappig.
Gele vijgen (waaronder Marseillaise) hebben een dunne, witte schil. Ze zijn zeer zoet en smelten in de mond.
Blauwpaarse vijgen (waaronder Noire de Caromb) hebben een meer langwerpige vorm, een zeer dunne, blauwpaarse schil en roze vruchtvlees. Dit zijn de zoetste, sappigste en meest aromatische vijgen.
Paarse tot blauwzwarte vijgen (waaronder Violette de Solliès AOC, Black Ischia, Barnisotte Noire) zijn groot, van onderen plat en hebben frambooskleurig vruchtvlees. Ze zijn niet bijzonder sappig, maar zeer aromatisch.

De dunschillige types kunnen zo worden gegeten, maar de dikschillige types moeten worden geschild of doormidden gesneden, waarna het vruchtvlees uit de schil kan worden gelepeld.

Omdat de schil van rijpe vijgen gemakkelijk scheurt, moet u er niet in knijpen. Let er bij de aankoop op dat de vijgen niet te zacht zijn en een stevige steel hebben. Dikschillige paarse vijgen worden veel gegeten bij konijn, parelhoen, eend en varken. Ze moeten dan in de oven worden gebakken en enkele minuten gestoofd in vlees- of groentebouillon.

Tekst: Rainer Meier